poniedziałek, 20 stycznia 2014

Austria-Włochy 2013 - Dzień dziesiąty - Umbria tour

Warunki kempingowe zachęciły nas do do wczesnego wyjazdu na dłuższą wycieczkę po regionie ;) Pierwszym przystankiem było Orvieto, które znane jest z XIII-wiecznej katedry. W miasteczku byliśmy już koło 8, więc odkrywaliśmy uroki starego miasta w ciszy i spokoju. Na uliczkach pusto, sklepiki zamknięte, temperatura przyjemna.

 Nie musieliśmy patrzeć na mapy, by wiedzieć w którą stronę trzeba kierować się do katedry. Gigantyczna budowla, przypominająca pasiaste kościoły toskańskie, góruje nad niską średniowieczną zabudową miasteczka i jest widoczna praktycznie z każdego miejsca.
Katedra znana jest z relikwii upamiętniającej cud bolseński, po którym ustanowiono święto Bożego Ciała. Niestety wstęp do kościoła był płatny, ale wnętrze można była obejrzeć przez otwarte wrota. Niesamowite wrażenie robią zewnętrzne płaskorzeźby (bardzo wymowne) przedstawiające sceny ze Starego i Nowego Testamentu (szczególnie mocne wrażenie robią demoniczne postacie z apokalipsy). Należy jednak uważać, gdyż w zakamarkach fasady katedry czają się przebiegłe gołębie..nigdzie nie widzieliśmy takiej ilości ptasich kup!
Przez dłuższą chwilę kontynuowaliśmy spacer po sennych uliczkach Orvieto i doszliśmy do wniosku, że średniowieczny klimat czuć tu także wraz z wszechobecnym zapachem kanalizacji (tak musiało pachnieć każde miasto w średniowieczu ;) ). Ładny punkt widokowy jest przy Piazza Cahen, gdzie można z murów w parku nacieszyć oko umbryjskim krajobrazem.

W dalszą drogę ruszyliśmy w kierunku miasteczka Bagnoregio. Trasa jest bardzo malownicza - pięknie widać leżące na wzgórzu Orvieto z górującą nad nim katedrą.
Bagnoregio położone jest już w sumie w prowincji Lacjum. Starożytne miasteczko - Civita do Bagnoregio, założone przez Etrusków, leży w bajkowej scenerii. Nie da się do niego dojechać, gdyż jedyną prowadzącą do niego drogą jest wąski pieszy most, po którym można przejechać jedynie skuterem lub rowerem. Auto porzuciliśmy przy cmentarzu w miasteczku i ruszyliśmy na czuja w poszukiwaniu trasy do zabytkowej części. Okazało się, że czekał nas całkiem spory spacer, do tego nie napotkaliśmy żadnych znaków czy informacji. Na szczęście, jak zawsze, po chwili napotkaliśmy na jakąś japońską wycieczkę i wiedzieliśmy już, że idziemy w dobrym kierunku. Trafiliśmy do małego parku i nagle bam! między drzewami ukazała nam się panorama i nasze cudne miasteczko. Wygląda nieziemsko! zabawne było to, że widzieliśmy w oddali most, ale nie wiedzieliśmy jak się do niego dostać. Jednak przez krzaki, po nieco ukrytych schodach dotarliśmy do wejścia (przed mostem kasa biletowa). Ruch turystyczny nawet mały, ale miasteczko jest mikro. Klimat niesamowity, jakby czas się zatrzymał..
Słońce dawało nam się we znaki, a przed nami kolejne małe miasteczko - Vitorchiano. Dojazd bardzo prosty, parking bezpłatny. Zabytkowe centrum usytuowane jest na skale, co robi całkiem ładne wrażenie. Jest to chyba mało popularne miejsce, bo chodziliśmy zupełnie opustoszałymi uliczkami. Kolejne niesamowite miejsce - tu chyba również czas się zatrzymał.



 Było wczesne popołudnie i długo debatowaliśmy co zrobić z resztą dnia - sklep, kemping czy zwiedzanie jeszcze jednego miasta. Chcieliśmy zobaczyć jeszcze Spoleto, ale mieliśmy przed sobą godzinę jazdy samochodem. Decyzja zapadła i ruszyliśmy zwiedzać :) W mieście było trochę nerwów - GPS się zawieszał, ale udało nam się zostawić auto na podziemnym parkingu - zaskoczeniem był system długich, ruchomych schodów, którymi można w kilka minut dotrzeć do centrum. W mieście zagubiliśmy się pośród licznych, spokojnych uliczek. Byliśmy już trochę zmęczeni, burczało nam w brzuchach, woda się kończyła i zbierało się na burzę, więc zwiedzaliśmy Spoleto z mniejszym zaangażowaniem. Zajrzeliśmy do kilku kościołów (Sant'Ansano, Katedra z mozaiką z XIII w.), obejrzeliśmy ruiny rzymskiego amfiteatru oraz twierdzę Rocca Albornoziana.

Wykończeni wróciliśmy na nasz kemping. A tam holenderskie dzieci i kolejny wieczór z zabawą w chowanego, mrówki w namiocie, ćmy, miauczące koty, cykady i ciepłe letnie powietrze. Birra Moretti i spaaać:)

Info praktyczne:
Bilet wstępu do Civita do Bagnoregio - 1,5 euro
kemping - Orvieto -ok 20 km.
Orvieto - Civita do Bagnoregio - ok. 20 km.
Civita do Bagnoregio - Vitorchiano - ok. 20 km.
Vitorchiano -  Spoleto - ok. 80 km.

wtorek, 5 listopada 2013

Austria - Włochy 2013 - Dzień dziewiąty - Todi

Tego dnia od rana ruszyliśmy w dalszą trasę zwiedzać Umbrię. Tym razem punktem wypadowym miało być małe miasteczko na południu regionu nad jeziorem Corbara. Z Perugii do Civitello del Lago było około 80 kilometrów, trasa zajęła nam około godziny (kemping usytuowany jest na wzniesieniu). Po przyjeździe na miejsce niestety nie mogliśmy się zameldować i rozbić namiotu, gdyż nastąpił jakiś "mały problem" z wodą. Pan przeprosił nas na "5 minutek", ale po 15 nadal nie wracał. Po kolejnym kwadransie powrócił i  przyznał, że problem z wodą jest nieco większy, a w niedzielę nikt nie przyjedzie mu pomóc (był sam z obsługi). Ogólnie po 1,5 h pan skapitulował i z radością nas przyjął na kemping. Wolnych parceli nie było za dużo (jest to raczej mały rodzinny kemping),  był tłum ludzi (w sumie 90% Holendrów). Znaleźliśmy kawałek cienia pod jakimś drzewkiem owocowym i ruszyliśmy zwiedzać małe, średniowieczne miasteczko -Todi.

Miasteczko usytuowane jest wysoko na wzgórzu. Można podjechać na wygodny parking blisko murów (na parkingu pobiera się żeton). Trasa do zabytkowego centrum biegnie po schodach w górę, gdzie przekracza się kolejne fragmenty murów.


 Cudne widoki, ciche, spokojne uliczki, mały ruch turystyczny. Do tego zwiedzaliśmy miasteczko w godzinach popołudniowych, w związku z tym wszystko było zamknięte (nawet informacja turystyczna). Z Piazza del Popolo spacerowaliśmy swobodnie po wyludnionych uliczkach, chowając się w cieniu średniowiecznych budynków.
Spokojny spacer w upale zajął nam około 3 godzin. Późnym popołudniem wróciliśmy odpocząć na nasz nowy kemping. Tu się okazało, że wody na kempingu brak. Zakaz kąpieli (co było okrutne przy temperaturze 35 stopni). Właściciel kempingu - dojrzały Włoch zagadywał każdego osobiście, używając wszystkich zdolności komunikacyjnych, zwłaszcza gestów i przyjaznego poklepywania po ramieniu. Słychać go było z każdego punktu kempingu. Zastanawialiśmy się jak rodziny z małymi dziećmi(było wyjątkowo dużo dzieci) dadzą radę bez wody, ale nikt jakoś wielce się nie przejął. Dość szybko odkryliśmy, że w naszym namiocie mieszkają z nami różne ciekawe robaki, z mrówkami z okolicznego mrowiska na czele. Zasmakowały w naszych marnych posiłkach;)
 Info praktyczne:
Z kempingu do Todi jest ok. 20 km.

Kemping Il Falcone:
Cena - 26,4 euro (za 2 osoby, namiot i auto)
  • mały rodzinny kemping, przyjazna i pomocna obsługa :)
  • mało miejsca (trudny teren - pagórkowaty, krzaczasty), auto zostawia się przy recepcji - problem z miejscem do zaparkowania
  • mało sanitariatów (3 prysznice, 2 normalne toalety i 1 "na narciarza"), standardowo brak papieru. Sanitariaty zadbane. Oddzielnie pralnia z miejscem do zmywania naczyń.
  • mały basen (bardzo oblegany)
  • mini market (można zamawiać chleb i podstawowe produkty spożywcze, bardzo dobra kawa z ekspresu:) )
  • malownicza okolica
  • dużo holenderskich turystów

niedziela, 20 października 2013

Austria-Włochy 2013 - Dzień ósmy - Perugia

Po nocnej imprezie nad basenem, rano ciężko nam się wstawało (uczestniczyliśmy jako bierni słuchacze ;p). Poranny prysznic, w słabych okolicznościach łazienkowych, był zdecydowanie lepszą opcją niż wieczorny (więcej widać - co miało swe plusy i minusy ). Po śniadaniu ruszyliśmy do centrum według instrukcji pracownika z kempingu, na bezpłatny parking przy dolnej stacji mini metra.
 Perugia jest dość dużym miastem, zabytkowe centrum umiejscowione jest na wzgórzu górując nad nowymi dzielnicami. Nasz parking był rozległy (oprócz stacji mini metra działał duży targ obok), faktycznie za darmo. Ucieszeni i pełni energii postanowiliśmy do zabytkowej części miasta przejść się spacerkiem. Oczywiście nie mieliśmy mapy miasta (w przewodniku był tylko fragment ścisłego centrum). Byliśmy pewni, że żadna to filozofia dojść, ale niestety dane nam było zgubić się w tej części Perugii, która delikatnie mówiąc mniej nas interesowała. Pomogły nam znaki drogowe z napisem centro. Dalsza trasa była ciągle pod górę, po schodach, w słońcu, serce nam biło jak oszalałe, a pot kapał nawet z nosa ;) Udało nam się w końcu dotrzeć pod same mury obronne, gdzie znaleźliśmy przesmyk i po ponad godzinie wreszcie doszliśmy do Piazza Novembre (cali mokrzy). Tu spotkał nas tłum. Główny deptak starego miasta (Corso Vanucci) zapełniony jest sklepami, muzyką i turystami.
Czując się niekomfortowo, poszukaliśmy informacji turystycznej, zaopatrzyliśmy się w mapkę i ruszyliśmy w wąskie uliczki (sugerując się omijaniem zapchanych miejsc). O dziwo oprócz Piazza Novembre (z Katedrą i Fontanną Magiore) i Piazza Matteotti, reszta uliczek była opustoszała.
 Przy Piazza Italiana trafiliśmy na pchli targ, z prawdziwymi perełkami.





 Etruska brama niestety tym razem cała w remoncie :(
 Piękna panorama przy Viale Indipendenza i przy górnej stacji mini metra (Pincetto). Po kilkugodzinnym spacerze postanowiliśmy w nagrodę skorzystać z komunikacji metrem. Choć na prawdę jest mini:) Wszystko jest zautomatyzowane, wagoniki poruszają się po torach dosłownie co minutę. Do tego większa część drogi biegnie na otwartej przestrzeni, na pewnej wysokości, co daje wrażenie kolejki górskiej. Dojechaliśmy do końca trasy, skąd zawinęliśmy się na kempingowy odpoczynek.
Info praktyczne:
Cena biletu mini metro - 1,50 euro (w jedną stronę)
Informacja turystyczna - Via Matteotti

niedziela, 6 października 2013

Austria-Włochy 2013 - Dzień siódmy - W drodze do Umbrii

Tego dnia dość wcześnie zostaliśmy wyrwani ze snu przez sąsiadów holendrów. "Dzięki temu" już przed otwarciem recepcji byliśmy już gotowi do wymeldowania. Przed nami był spory kawałek do przejechania - cel Perugia, a GPS (przy opcji "oszczędzaj paliwo") wyliczył 450 km. Początkowo droga była przyjemna. Góry, dobra asfaltowa droga, co jakiś czas małe miasteczka. Jednak z czasem trasa zaczęła być coraz gorsza(droga pięła się ostro pod górę, serpentyny, zwężenia), co znacznie ograniczyło prędkość. Wjechaliśmy do parku narodowego, GPS tracił zasięg, a papierowej mapy brak.. W przewodniku mapy tylko fragmentaryczne, jechaliśmy na czuja. Kierowaliśmy się na Vicenzę i liczyliśmy na znaki. Udało się, a po wjechaniu na obwodnicę miasta, na szczęście GPS odnalazł normalną drogę. Trasa biegła przez Rawennę wzdłuż linii morza, a następnie dwupasmową drogą E45, niepłatną, ale w tragicznym stanie..
Po drodze zahaczyliśmy o stację benzynową, gdzie należało zapłacić z góry przed zatankowaniem. Pracownicy musieli mieć niezły ubaw obserwując polaków męczących się przy próbach obsługi dystrybutora (niestety wszystkie instrukcje są tylko po włosku).
Odcinek z Trydentu do Perugii niestety zajął nam cały dzień. Na szczęście dojazd do kempingu był wygodny (przy obwodnicy miasta). Tym razem wybraliśmy nocleg na kempingu Il Rocolo. I tu szok - zupełnie pusto. Na dużym terenie w gaju oliwnym widzieliśmy dosłownie 3 namioty. Miejsca było tyle, że mogliśmy przebierać. Cień dawały drzewka oliwne. Dość gęsto i głośno było za to nad basenem - wygląda na to że przyjeżdża tu bardzo dużo miejscowych. Padaliśmy ze zmęczenia.  Zwiedzanie Perugii  zostawiliśmy na następny dzień.

Info praktyczne:
Cena paliwa za litr - 1,8 euro

Kemping Il Rocolo:
 Cena - 25 euro (namiot, 2 osoby, auto, prąd)
  • Bardzo dużo miejsca, wygodne parcele
  • Blisko do prądu
  • Dobrze utrzymany teren (dobrze widoczne parcele, gaj oliwny)
  • Basen (nowoczesny, z barem, dj-em, ratownikiem, widokiem na miasto)
  • Sanitariaty...tragiczne..(goście, licznie przybywający z miasta na basen, korzystają również z tych samych sanitariatów) toalety (otwarte były tylko trzy, spłuczka nie wszędzie działa, bez butów strach wchodzić, papieru brak, uwaga na robaki); prysznice...ech (wieczorem ciemno, brak wieszaków i w ogóle jakichkolwiek udogodnień, metalowe ciężkie drzwi, rura ze ściany, woda uruchamiana łańcuchem, letnia woda, obuwie obowiązkowe:P). Może planują wyremontować, ale dla rodzin z dziećmi na razie nie polecamy.
  • Oddzielnie pralnia i umywalki do zmywania naczyń
  • W weekend w lipcu wieczorne imprezy nad basenem (dość głośno, ale można się dołączyć ;) )
  • Do centrum Perugii około 5 km
  • Duży market 10 min. spacerkiem
  • Wi-fi
  • Blisko kościół, w sobotę popołudniu słychać było co 15 min melodię wygrywaną na dzwonach (dla jednych ciekawostka dla drugich udręka)
  • Obsługa przyjazna, mimo tragicznych sanitariatów dobre miejsce na kemping blisko miasta