Austria-Włochy 2013 - Dzień czwarty - Heiligenblut

Każdy na pewno ma takie jedno ulubione miejsce z wakacyjnych podróży, do którego ze szczególnym sentymentem powraca w jesienne wieczory. Dla nas na pewno takim magicznym miejscem jest Heiligenblut - małe alpejskie miasteczko z charakterystycznym kościołem o strzelistej wieży. Mimo popularnej trasy widokowej, która przebiega przez tę okolicę, tłumów nie odczuliśmy.

Temperatura w nocy nieźle nas wymroziła w namiocie, ale dzięki temu już wczesnym rankiem byliśmy na nogach :) Postanowiliśmy zajrzeć do informacji turystycznej, by dowiedzieć się co ciekawego możemy w okolicy zobaczyć. Po drodze okazało się, że w centrum miasteczka jest dolna stacja kolejki linowej na Schareck (2606 m.n.p.m) - od razu zamarzyła nam się wycieczka na szczyt. Musieliśmy cofnąć się na kemping, by przygotować się na wysokogórskie temperatury..

 Mimo pięknej, słonecznej pogody nie było  kolejki do kasy i dość sprawnie mała gondolka wwiozła nas na Mittelstation Rossbach, gdzie przesiedliśmy się na kolejne gondolki wiozące już na sam szczyt. Po drodze niesamowite widoki, pod nami pasąca się zwierzyna, strumienie,a wokół góry! Wszędzie strzeliste szczyty.

Na szczycie panorama, z której widać (i niestety słychać) Grossglocner Hochalpenstrasse. Można pospacerować, wskrobać się na skałki i poobserwować okolicę. Można poczytać ciekawe informacje na temat formowania się Alp, składu mineralnego okolicznych skał, roślinności oraz poznać nazwy okolicznych szczytów. Szkoda, że wszystko w języku niemieckim.

Po sesji zdjęciowej zjechaliśmy do miasteczka. Pospacerowaliśmy po Heiligenblut i okrężną drogą poszliśmy na kemping.

A wieczorem grill i smakowite pyszności.

Przed spaniem tym razem przygotowaliśmy się znacznie lepiej na chłód. Kilka warstw + okrycie się ręcznikiem+ dodatkowy koc i kaptur na głowie i jakoś dało się wytrzymać :) W końcu jesteśmy w górach.

Info praktyczne:

 Czas przejścia z kempingu do centrum miasteczka - ok. 20 min.

 Kolejka na Schareck - 18,5 euro (od osoby w 2 strony) - wjazd ok. 30 min.

Austria-Włochy 2013-Dzień trzeci - Grossglockner Hochalpenstrasse

Rano spakowaliśmy namiot i wszystkie pakunki, ostatni raz spojrzeliśmy na panoramę Salzburga i ruszyliśmy w dalszą drogę. Ten dzień zaplanowaliśmy na alpejską trasę widokową, która miała nas doprowadzić pod najwyższy szczyt Austrii - Grossglockner (Wielki Dzwonnik) i pod lodowiec Pasterze (brzmi dziwnie znajomo? Nazwa pochodzi z języka słoweńskiego, który jest - pomijając wymowę - całkiem podobny do polskiego).

Pogoda była piękna, nastroje super, nie mogliśmy doczekać się wjazdu na trasę. Zwłaszcza że po drodze ukazywały nam się niesamowite widoki :)

Niestety przejazd trasą jest dodatkowo płatny – bramki opłat znajdują się w miejscowości Fusch. Droga dzięki temu jest świetnie przygotowana, dobrze oznaczona, jest aż 12 punktów informacyjnych, przyrodniczych lub po prostu ciekawych widokowo. Zgodnie stwierdziliśmy, że były to najlepiej wydane wakacyjne pieniądze:)

 

Trasa ma niecałe 40 kilometrów, ale przejechanie nią zajęło nam cały dzień. Nie da się po prostu jechac nie robiąc przystanków. Co chwile się zatrzymywaliśmy i robiliśmy zdjęcia zachwycając się niesamowitymi widokami.

Droga ma dwie odnogi w które można zboczyć podczas jazdy. Pierwsza z nich prowadzi na najwyżej położony punkt widokowy na trasie - Edelweissspitze (2571 m n.p.m.). Wjazd był dość męczący - z wygodnej szerokiej alei droga zwęża się, występuje dość duże nachylenie, a na  ostrych zakrętach ledwo co mieszczą się dwa samochody. Niestety na podjeździe jedzie samochód za samochodem, a na górze nie ma wiele miejsca. Oczywiście okazało się że na szczycie nie ma ani jednego wolnego miejsca parkingowego, więc zrobiliśmy rundkę wokół mikro parkingu i wróciliśmy serpentynami ostro w dół (warto przed wyprawą sprawdzić czy hamulce w samochodzie są sprawne).

Drugi zjazd kieruje wprost pod najwyższy szczyt Austrii i schodzący z niego lodowiec. W najdalej położonym punkcie - Franz-Josefs Hohe wybudowano nowoczesny, duży parking który jest w stanie przyjąć napływającą gigantyczną falę kierowców.

 Oczywiście marzyliśmy o tym aby wejść na lodowiec. Wiedzieliśmy, że nie będzie łatwo, więc zdecydowaliśmy się zjechać kolejką Gletscherbahn, która teoretycznie miała przywieść nas pod sam jęzor lodowca. Jednak okazało się, że w latach 70-tych lodowiec był na poziomie ostatniej stacji kolejki, jednak obecnie trzeba przynajmniej dwóch godzin by dojść do jęzora lodowca. Ograniczeni czasowo doszliśmy najbliżej jak się dało. Umoczyliśmy ręce w polodowcowej wodzie, poobserwowaliśmy fragment góry lodowej, która oderwała się od lodowca, oraz zafascynowani szliśmy doliną świeżo żłobioną przez lodowiec (trzeba było bardzo uważać jak stawiało się nogi, gdyż grunt był bardzo niestały) Wrażenia niesamowite, choć lodowiec wyglądał mało lodowcowo ;) Kiedyś tu wrócimy z większym zapasem czasu i zaryzykujemy dłuższy spacer.

 Po drodze mijaliśmy turkusowe jeziorka polodowcowe, zieleń bijącą po oczach, niezliczone strumienie, potoki oraz wodospady. Nigdy nie zapomnimy tej trasy, najpiękniejszej jaką jechaliśmy dotychczas.

 A na postojach rozczulały nas lokalne pamiątki. Żałujemy jednak, że hałas na drodze skutecznie wystraszył alpejskie zwierzaki (tak liczyliśmy na bliskie spotkanie ze świstakami, a tutaj tylko raz z daleka widzieliśmy szybko uciekające małe kształty...). Musieliśmy pocieszyć się widokiem zwierząt pastewnych - krów i owiec.

Został nam ostatni przystanek - malownicze Heiligenblut i kolejny kemping .

 Pod koniec drogi zapach palonych hamulcy dawał nam się tak we znaki, że już martwiliśmy się o stan yarisa. Do tego GPS do Nationalpark Camping Grossglocner poprowadził nas wyjątkowo idiotyczną, długą, wąską i okrężną drogą... Kemping okazał się całkiem przyjemny, mieliśmy dużo miejsca na rozbicie naszego namiotu. Zakupiliśmy lokalne przysmaki na grilla i mogliśmy odpocząć oglądając zachód słońca w samym centrum Alp austriackich :) Można tylko powiedzieć ach i och:)

Info praktyczne:
Jednorazowy bilet na przejazd Grossglocner Hochalpenstrasse - 33 euro
Kolejka Gletscherbahn (w dwie strony za osobę) 9,80 euro
Kibelki na trasie 0,50 euro

Kemping - National Camping Grossglocner-  ->http://www.nationalpark-camping.at/
      koszt 21,30 euro(2 os., auto, taksa klimatyczna)

• duży kemping, wygodny do rozbicia namiotu teren (dużo wolnego miejsca)
• brak cienia ( otwarte pole)
• piękne otoczenie (wokół wysokie alpejskie szczyty - widać Grossglocnera)
• sanitariaty ok. ale ilość niewystarczająca - wieczorne i poranne kolejki do prysznica (czkaliśmy ok.15 min.) zdarzała się chłodna woda
• miła obsługa
• restauracja/mini market
• do centrum miasteczka ok. 20 min spacerkiem 
• w nocy zimno nawet w środku lata (mimo temperatury w dzień dochodzącej do 30 stopni)

Austria-Włochy 2013 - Dzień drugi - Salzburg cd.

Od wczesnego poranka ruszyliśmy zwiedzać miasto. 

Tym razem postanowiliśmy do miasta iść piechotą - jest na prawdę blisko, a po drodze można zjeść śniadanie w McDonaldzie na przeciwko kempingu - obsługa kiepsko mówiła po angielsku ;)

 Rozpoczęliśmy od spaceru po wzgórzach Mönchsberg górujących nad starówką. Weszliśmy na trasę od ulicy Augustinergasse, minęliśmy mury obronne i wkroczyliśmy w przyjemną zacienioną drogę (było to ogromnym plusem z powodu panującego upału).

Trasa ma kilka pięknych punktów panoramicznych.

Po drodze mijaliśmy Muzeum Sztuki Nowoczesnej – z wątpliwej urody rzeźbą na dziedzińcu (nam kojarzyła się jednoznacznie). 

Jest też luksusowa restauracja. My jednak woleliśmy w spokoju odpocząć w cieniu drzew pokrzepiając się wodą.. Trasa doprowadza aż pod Hohensalzburg (monumentalnej twierdzy biskupiej)

Może będziemy żałować, ale nie pokusiliśmy się na zwiedzanie twierdzy (wstęp 11 euro). Zeszliśmy na starówkę. Po drodze na Festungsgasse zajrzeliśmy na mały klimatyczny cmentarz z niesamowitymi katakumbami wykutymi w skale przy Peterskirche.

Obeszliśmy również Residenz (pałac biskupi) z Residenzbrunnen (podobno największą barokową fontanną w środkowej Europie). Niestety plac wydaje się nieco pusty, zaś fontanna, lekko przytłaczająca - nie oczarowała nas.

Dość szybko minęliśmy też dom Mozarta przy Getreidegasse (ogromny tłum turystów – zwłaszcza azjatyckich)

Skierowaliśmy się na drugą stronę rzeki Salzach w kierunku kościoła św. Sebastiana. Interesował nas cmentarz znajdujący się za kościołem, gdzie pochowana została rodzina Mozarta. Pośrodku niewielkiego cmentarza mauzoleum arcybiskupa (podobno Dietriecha), które wyłożone jest w środku płytkami majolikowymi (dopiero w domu sprawdziliśmy o co chodzi ;) ).

Dopadało nas zmęczenie, do tego woda się kończyła, a że była niedziela sklepy były pozamykane... Jednak bardzo chcieliśmy wejść na jeszcze jedno wzgórze, gdzie znajduje się klasztor Kapucynów. Nie łatwo było znaleźć drogę... Przy Imbergstrasse między kamienicami ujrzeliśmy schody wysoko pnące się w górę. Postanowiliśmy zaryzykować i ruszyliśmy w górę (musieliśmy co chwilę robić przerwy – w ukropie, już bez wody, dość ciężko przychodził nam każdy stopień).

 Jednak na szczęście trasa zaprowadziła nas tam gdzie chcieliśmy. Spod klasztoru rozpościera się piękna panorama miasta.

Gdy zeszliśmy do centrum odkryliśmy mikro sklepik, gdzie dosłownie rzuciliśmy się na lodówkę z wodą (cena również rzuciła nas na kolana, ale trudno). Płyn postawił nas na nogi i trochę powłócząc nogami zajrzeliśmy jeszcze raz do ogrodów Mirabell gdzie odkryliśmy śmieszne rzeźby karłów.

Po drodze udało nam się jeszcze załapać na całkiem dobre lody i doczłapaliśmy się na kemping. Niestety było jeszcze przed 18 i wokół namiotu nie mogliśmy liczyć na cień. Jednak pod samochodem sąsiadów dało radę przeleżeć do zachodu słońca.

A na koniec dnia skusiliśmy się na przysmak austriacki, który zewsząd reklamuje sam Mozart – mozartkugeln (pralinka pistacjowa).

Info praktyczne:

Hohensalzburg 11 euro

piwo na kempingu stiegl 2 euro

mozartkugeln 0,50 euro

kebab 3,40 euro